Is het valsheid in geschrifte wanneer ik
uit vannacht noteer dat waar de paarden
graasden het gras weerbarstig was?
Streelde daar bij Eeuwenhout hun manen,
kende niet hun namen maar ze roken naar
de weergalm van gebeden uit een oude tijd.
Vervolgens stak ik langs diens linkerzijde
traag een heel lang mes het hart in van een
stille, vreemde man. Amper zat er bloed
aan toen ik het terugtrok. Hoe merkwaardig.
Je zou denken dat het er van druipen zou.
Wat smaakte even later toch het bier me goed.
Verschenen in het Droomnummer van
Gierik & NVT, Antwerpen, 2017