IJle dromen roepen om tijden die er niet meer
zijn. Geen mens hoort mij. Zuigend als zachte
lippen zijn de golven. Zo vaar ik stroomafwaarts,
zo zeil ik naar de zee. Misschien dat op een dag
mijn geest daar, ver weg van alle stormen, mag
wisselen van vleugels. Ik zocht alleen maar mezelf.
Vertalersweelde – Gabriele D’Annunzio, Spleen, Amsterdam, maart 2025