Hij had toen zijn laatste adem zich toevertrouwde
aan de enige god van de goden die hij wilde eren
een vergeten verblijding. Tot diep berouw bereid
ervoer hij nog net hoe dit zijn getrouwen besloeg
maar moest hij haast met zijn voorvaderen alleen
erkennen dat sterven meer dan louter doodgaan is.
Al toen ze nog dachten dat tijd geen wijzers had,
dwarrelde soms verwarring in hem. Thans zingen
cohorten langzaam kervend diepe rouw de kou
in en vervlokt hij onder hun stemmen op de baar.
Komt onverbiddelijk genade van verlossend vuur,
de tergend tedere samenval: leegte en vervulling.
Samen met Albert Hagenaars geschreven tijdens de
corona-quarantaine, in eigen beheer in een oplage
van 40 genummerde en gesigneerde exemplaren
verschenen in het voorjaar van 2021
corona-quarantaine, in eigen beheer in een oplage
van 40 genummerde en gesigneerde exemplaren
verschenen in het voorjaar van 2021