In verkleurde inkt de verdwenen stemmen
van broeders die nooit paters zouden worden.
Over geplooide superplies in zwijgende kasten,
en opwolkende wierook. De zinnen ademen
schuchter voor de sluier van hun namen, als
fluisteringen uit het hart. Ze dansten ooit
de horlepijp, maar de melodie daarvan zonk
traag weg uit hun oren als een steen in veen.
Verschenen op Versindaba, Stellenbosch, 14 februari 2014