Achter haar opgeslagen ogen
hagelblank geweten, potdichte
wensen. Ze kijkt langs een omweg.
De vraag:
“Waarom torst gij op uw ranke
schouder zo zwaar een spoel?”
Het antwoord:
“Omdat gij het niet doet.”
Zij weet dat vrijheid geen plek is
waar je zomaar heen kunt, en laat
het zwijgen groeien op de lippen.
Bij een tekening van Patrik Rogiers,
op uitnodiging van Christina Guirlande
verschenen in De Vallei, Antwerpen, 2016