Buiten konvooi

Laat koel van hoofd en kalm van hart
de nacht de nacht. Er kraakt niets zacht.
Vreemde liederen schuren in oren,
spannen weemoed over afvaart.

Altijd op zoek naar wat verdwijnen
gaat ben je met oude woorden. Ze
weerspiegelen gewiste schaduw.
Bedaar de golven, stil de stem. Maak

voort, stuurman. En zwijg maar over
golving. Zet geen spie tussen de uren.
Doe de avond leunen op het kompas.
Boots: laat oorlammen aanrukken!





                Verschenen op Fleurs du mal, Tilburg, 2016